Op 9 september brengt Anatoli Koedrin met zijn vrouw Nadezjda
voor het eerst een bezoek aan het graf van zijn vader. Anatoli is
de jongste van vier zoons van Ivan Koedrin. De oudste drie zijn
al overleden.
Ivan Fjodorovitsj Koedrin kwam op 22 oktober 1906 ter wereld
in Giaginskaja, een kozakkendorpje in Adygea, een kleine republiek
in de noordelijke Kaukasus. Hij trouwde er met Praskovja Ivanovna
("Pasja") en beiden werkten op de kolchoz met de naam Grote Revolutie.
Ivan had maar drie jaar onderwijs genoten en toch slaagde hij erin
op te klimmen tot hoofd boekhouding.
Ruim een maand na het begin van Operation Barbarossa, de Duitse
aanval op de Sovjetunie, werd Ivan opgeroepen voor militaire dienst.
Hij liet zijn vrouw Praskovja en hun drie zonen Michail, Viktor
en Nikolaj van elf, zes en twee jaar achter.
In februari 1942 kreeg Praskovja een brief van Ivan uit een ziekenhuis
in Sotsji, een stadje aan de Zwarte Zee, niet ver (zo’n tweehonderd
kilometer) van Adygea. Hij was gewond geraakt en werd er verzorgd.
Praskovja liet haar kinderen achter bij de buren en maakte de lange
reis naar Sotsji om haar man te bezoeken. Dankzij dat bezoek is
er een foto van Ivan bewaard gebleven. Maar dat was niet het enige
aandenken... In november 1942 kwam nog een vierde zoon ter wereld:
Anatoli.
De laatste brief van Ivan ontving de familie uit Kertsj op de
Krim, waar hevig werd gevochten tussen de Duitsers en het Rode Leger.
Begin 1943 werd Ivan krijgsgevangen genomen en naar een kamp in
Duitsland gestuurd. Op 10 mei 1945 overleed hij in een ziekenhuis
aan tuberculose.
Door de Amerikanen werd Ivan overgebracht naar het dichtstbijzijnde
Amerikaanse Battlefield over de Duitse grens. Dat was in Margraten.
Na de oorlog werd Ivan overgebracht naar Amersfoort, waar het Russisch
Ereveld was aangelegd. Daar rust hij nu in rij 3, graf 263.
Anatoli (nu 66 jaar) komt naar Nederland om voor het eerst in
zijn leven het graf van zijn vader te bezoeken. Een vader die hij
nooit heeft gekend behalve uit verhalen en via een foto.